Vandaag zijn we vroeg op pad gegaan om de hike in the Narrows in Zion te gaan doen. Aangezien het gisterenmiddag ook dik 30 graden was en vandaag zelfs 33 graden wordt verwacht en omdat we nog door gaan naar het plaatsje Hatch hebben we de wekker om half 8 gezet.

Onze auto hebben we geparkeerd bij het Zion Museum zodat we daar op de shuttle kunnen stappen en we terug niet helemaal met de shuttle terug naar het Visitor Center hoeven. Halverwege de shuttletour bij Zion Lodge zijn we eruit gegaan. We hoopte daar een sandwich te kunnen kopen zodat we wat voor tussen de middag hadden. Helaas was het restaurant nog niet open. We hebben maar wat muesli- & chocolade repen gekocht zodat we in ieder geval op weg konden.

Bij de laatste halte: Temple of the Sinawava zijn we begonnen met de riverside walk die we gisteren ook al hadden gedaan. Het is zo'n half uur lopen tot het begin van de Narrows. Lekker rustig nog op dit tijdstip (9:30 uur). Eenmaal aangekomen bij de rivier zijn we helemaal in ons outfit; waterschoenen,wetsuit watersokken, waterdichte tas, wandelstokken en ik ook nog een waterdichte broek (waar ik een paasos in lijk, omdat hij veel te groot is), direct de rivier ingegaan. Grappig gevoel hoe je voeten nat worden. Het water was behoorlijk koud zo'n 8 graden. Ik had er weinig last van omdat ik een waterdichte broek aan had, maar Con met z'n korte broek voelde het wel.

Mystery Canyon Falls

In de rivier staat een behoorlijke stroming en loop je veel van de tijd op rotsen zodat je constant bezig bent jezelf in balans te houden. Af en toe gaat dat ook bijna mis. Gelukkig zijn we niet omgevallen (ook al scheelde dat soms weinig). Bij het diepste punt in de rivier komt het water tot je middel. Als gauw tijdens de wandeling kom je de Mystery Canyon waterval tegen. Niet zo heel breed, maar wel een lange waterval. Het was wel een heel gedoe om telkens de camera's uit de waterdichte tas te halen zodra je iets zag, maar goed, beter dan dat ze verdrinken zullen we maar zeggen.

Wall Street

In totaal zijn we zo'n 1,5 miles de rivier opgelopen. Lijkt niet zo lang, maar je doet er al gauw zo'n 2 uur over. Vooral omdat je telkens aan het zoeken bent hoe je weer de rivier moet oversteken en als je aan het oversteken bent dat dit niet al te snel gaat. Na die 1,5 miles kom je bij een stuk waarbij de wanden van de canyon heel hoog zijn. Dit gedeelte wordt wallstreet genoemd (vraag me niet waarom). Hier hebben we even wat foto's genomen en hebben we besloten om weer terug te lopen. Je kan nog een heel stuk verder, maar alles wat je verder gaat moet je ook weer terug lopen. Op de terugweg kwamen we heel wat meer mensen tegen dan de heenweg. Ook mensen die totaal niet voorbereid waren en soms zelfs op blote voeten liepen!!! De vraag is hoe lang dat goed gaat. Het spannende trouwens van deze trail is ook dat er zo'n 5 x per jaar een flashflood voorkomt. Het hoeft in het park niet eens te regenen, het kan van slecht weer een paar hondert kilometer vederop zijn en dat veroorzaakt dan opeens een flashflood in de rivier. Je hoort een soort trein aankomen en dan is er bijna geen ontkomen meer aan! Daarom moet je voordat je de trail gaat doen altijd even informeren hoe groot de kans op een flashflood is. Bij ons wat deze kans heel klein.

Hatch

Na 4 uur wandelen zijn we weer op de shuttlebus terug naar de auto gestapt. Even omgekleed, de gehuurde spullen weer teruggebracht en op weg gegaan naar het plaatsje Hatch dat op zo'n 20 miles van Bryce ligt. Het motel; The New Bryce Inn, hebben we gisteren pas geboekt, dus geen idee hoe het eruit ziet. Het was niet echt lang rijden, maar we waren ontzettend moe van de wandeling. Het motel was echt verschrikkelijk. De kamer was niet echt schoon, in de badkamer allemaal stukken die los hingen, echt niet leuk. Het plaatsje stelde ook niets voor. Er was 1 restaurantje, waar we dan maar hebben gegeten. Snel douchen (hoewel ik er een viezer gevoel van kreeg dan daarvoor), en op tijd naar bed. Dat we maar snel weer op pad kunnen morgenochtend, het is gelukkig maar voor 1 nachtje!